Transmenu powered by JoomlArt.com - Mambo Joomla Professional Templates Club

Güneş enerjisi, yenilenebilir enerji kaynakları arasında dünyamızın geleceği için en önemli alternatif olarak yıllardır tartışılıyor, araştırılıyor. Güneş enerjisi temelde Güneş'ten gelen ışınlardaki enerjiyi elektrik enerjisine dönüştürmeye dayanıyor (Temeli fotoelektrik olaydır). Bunun için de güneş pilleri olarak bilinen güneş hücreleri kullanılır. Bu güneş hücrelerinin bir araya gelmesi ile de güneş panelleri oluşur. Günümüzde Güneş'ten gelen ışınlardaki enerjinin tamamı ya da en azından yarısını elektrik enerjisine dönüştüremiyoruz. Bu güneş enerjisinin önünü tıkayan büyük bir engel. Ancak bilim insanları (genelde fizikçi ve kimyacılar) bu engeli aşmak için çok sayıda girişimde bulunuyorlar, alternatif yollar öneriyorlar. Örneğin ülkemizde Doç. Dr. Hilmi Volkan Demir liderliğinde Bilkent Üniversitesi Aygıtlar ve Sensörler Grubu, nanokristaller kullanarak güneş hücrelerindeki elektrik enerjisine dönüştürme verimliliğini (enerji verimliliğini) artırmaya çalışıyorlar. Bu yazımızda ise 20 yıl önce geliştirilen bir güneş hücresi tipinin seri üretimine geçilmesindeki engelleri ortadan kaldırmaya çalışan bir grup bilim insanının çalışmasından bahsedeceğiz. Bu güneş hücresi tipi için iki büyük engel söz konusuydu ve şimdi bu engeller kaldırıldı, yeni öneriler sunuldu ve bilim dünyası tarafından da kabul gördü.

Universite du Quebec a Montreal (UQAM) Kimya Bölümü'nden Profesör Benoit Marsan ve onun ekibi tarafından geliştirilen iki teknoloji, güneş hücrelerinin bilimsel ve ticari geleceği haline gelebilir. Profesör Marsan verimli ve satın alınabilir güneş hücrellerinin geliştirilmesini engelleyen son yirmi yıllık iki problemi, çözümleri ile üstesinden geldi.

MIT'de bir grup bilim insanı, karbon nanotüpler olarak bilinen ufacık tellerin içinden türeyen enerjinin kuvvetli dalgalarının neden olduğu daha önceden bilinmeyen bir fenomeni keşfettiler. Araştırmacılara göre bu keşif, elektrik üretiminde yeni bir yolun oluşmasını yönlendirebilir.

Fenomen, termogüç dalgaları olarak belirtiliyor, MIT Kimya Mühendisliği Bölümü'nden Micheal Strano şunları aktardı, "nadir bir şekilde enerji araştırmasında yeni bir alan açıyor". Bu çalışma ile ilgili bulgular 7 Mart'ta Nature Materials dergisinde yayınlandı. Bu makalenin baş yazarı Wonjoon Choi, makine mühendisliğinde bir doktora öğrencisi.

Öğrenciler sık sık bana nanoteknoloji alanında kariyer için nasıl çalışılmalı konusunda tavsiye için soruyorlar ve oldukça iyi cevap vermek zor olabilir. "Nanoteknoloji" herkesin bildiği gibi bilim ve teknolojinin oldukça geniş bir aralığını kapsamaktadır ve bir öğrencinin kariyeri sırasında ilerledikçe yeni alanlar açılacaktır, ve bazıları hayal edilemeyecek derecede olacaktır. Bu karmaşıklık içinde seçimleri veya alan değişimi, bir öğrencinin kabiliyeti ve ilgisinin olduğu alanları yansıtmalıdır. Ayrıca öğrencinin güncel bir arkaplanı yani geçmişi, birşeyleri başarma hırsı/tutkusu olmalı ve riskleri kabul ederek gönüllü/isteyerek çalışma arzusuna sahip olmalıdır. Riskleri kabul etme hususu için sonuç olarak yeni yönelimleri keşfetmek ve güvenli bir kariyer aramak arasında birini seçerek fedakarlık yapmak gerek.

Bu yazıyı yazma girişimim aslında birtakım bilinmeyenleri dikkate alarak yararlı bir cevap vermektir. Bilgiyi özetleyen, temellendiren alanlar üzerine benim danışma merkezlerim evrensel olarak önemlidir ve genelde öğrenme ve özelleşmiş seçimlerin her ikisi ile ilgili yaklaşım için öneriler sunabilir. Bu öneriler, gelecekte kariyer içeren nanoteknolojinin geleceği hakkında gözlemlerimi kapsıyor.

Berkeley Laboratuvarı araştırmacıları, silikon nanotellerin dikey dizilerin kullanımı sayesinde fotovoltaik hücrelerde daha iyi bir yolla tuzaklamayı buldular. Bu büyük ölçüde verimli güneş panelleri için ihtiyaç duyulan silikonun kalitesinin ve miktarının indirgenmesiyle elektrik gücü üretme maliyetlerinin düşürülmesi sağlanabilir.
KuarkMNB | 24.03.2010 : Kuark Moleküler NanoBilim Araştırma
Silikondan yapılan güneş hücrelerin gelecek yenilenebilir yeşil enerji dengesinde önemli bir etken olacağı tahmin ediliyor ama şimdiye kadar var olan umutların çoğu gerçeğe yansıtılamadı. Şimdiki silikon fotovoltaikler, güneş ışığını elektriğe dönüştürmede etkili olarak yüzde 20 verimlilğe sahip iken bu güneş gücünün maliyeti geniş ölçek kullanımı için satın alınmasını imkansız kılacak derecede pahalıdır. Lawrence Berkeley Ulusal Laboratuvarı (Berkeley Laboratuvarı) ile araştırmacılar, bu yüksek maliyeti düşürebilen yeni bir yaklaşım geliştirdiler. Onların başarısındaki anahtar güneş ışığının tuzaklanmasında daha iyi bir yol bulmak oldu.

Boston Üniversitesi'nde araştırmacılar bir grafen düzlemde yerel deformasyonlar buldu, bu akan elektron sistemini kuvvetli bir şekilde etkileyebilir, düşük yoğunlukta iletkenliğin önlenmesine neden olur ve elektronlar bir nanoşerit ya da kuantum noktada yaşadığı gibi davranır. Tümü bu grafen düzlüğü kesmeden, gerinim mühendisliği yoluyla tek tabaka grafende kontrol edilebilir iletim aralığı ve tersinir bir görünümde açılacağı umut ediliyor.

Grafen tüm görüntüsüyle etkileyici bir yoğun madde sistemidir. Grafen bir elektronik sistem olarak çok yönlüdür ve artık uygulamalarda grafen sadece sözden ibaret değildir. Yani, grafen bir yüzey çok alışılmamış bir elektronik sistemdir. Bu yüzden "bulk (yığın)" özellikleri (kendine özgü band yapısı, karbon atomlarının dizilişinden kaynaklanır) ve yüzey etkilerine yakından bağlı olması doğasında vardır.